Natuur en natuurbeleid houden niet op bij de landsgrenzen. Nederland draagt door zijn productie en consumptie ook bij aan de wereldwijde afname van de biodiversiteit. Een groot deel van ons hout en voedsel wordt elders op de wereld geproduceerd en voor die productie is ruimte nodig. De totale hoeveelheid land die nodig is voor de consumptie van alle Nederlanders is ongeveer drie keer het Nederlandse landoppervlak.

Dit is een wereldwijde trend: mondiaal neemt de consumptie toe en daardoor neemt de druk op de biodiversiteit niet af. In Nederland wordt momenteel een maatschappelijk debat gevoerd over de vraag of de uitbreiding van het areaal natuur in Nederland wel ten koste mag gaan van binnenlandse productieve landbouwgrond. Dit is een politieke afweging tussen de maatschappelijke functies natuurbehoud en landbouwproductie. Het lijkt door de vele ruimteclaims onwaarschijnlijk dat de doelen voor Nederland en Europa, namelijk om verder biodiversiteitverlies in 2010 en de periode daarna tot staan brengen, gehaald kunnen worden. Ook het mondiale doel om het biodiversiteitverlies in 2010 af te remmen, lijkt moeilijk haalbaar.

 

Nederland heeft in vergelijking met andere landen veel oorspronkelijke biodiversiteit op het land verloren. De toekomstige ontwikkeling (weergegeven met de stippellijnen) is volgens het trendmatige scenario van de OESO zonder aanvullend beleid. De snelheid waarmee de natuurlijke biodiversiteit afneemt, lijkt voor Nederland in de toekomst af te nemen (bron: OESO, 2008; Alkemade et al., 2006; Rienks, 2008; RIVM, 2002a).

Terug naar conclusies doelrealisatie

Terug naar de hoofdpagina