Kartering van droge depositie van verzurende componenten en basische kationen in Duitsland met een hoge ruimtelijke resolutie

30-04-1996 | Publicatie

Resultaten worden gepresenteerd van het onderzoek 'Kartering van droge depositie van verzurende componenten en basische kationen in Duitsland met een hoge ruimtelijke resolutie'. Met deze kaarten kunnen overschrijdingen van 'critical loads' meer gedetailleerd worden bepaald dan wanneer gebruik wordt gemaakt van regionale depositieschattingen (bijvoorbeeld gegenereerd door het EMEP model).

De droge depositie-velden, welke voor 1989 en 1993 berekend zijn met het EDACS model (European Deposition of Acidifying Components on a Small scale), weerspiegelen het ruimtelijk gedetailleerde patroon uit de landgebruikskaart, alsmede het regionale concentratie- en klimaatspatroon in Duitsland. De droge depositie van potentieel zuur (SOx+NOy+NHx) was het hoogst in Oost-Duitsland en het laagst in Zuid-Duitsland. De droge depositie van zeezout gecorrigeerd Mg2+ plus Ca2+ plus K+ was het hoogst in Oost en Zuid-Oost Duitsland en het laagst in Noord-West Duitsland. De droge depositie op bossen was hoger dan de gemiddelde depositie op Duitsland: ca. 40% voor de verzurende componenten en 25% voor de basische kationen.

De relatieve bijdrage van SOx, NOy en NHx aan de droge depositie van potentieel zuur bedroeg respectievelijk ca. 75%, 15% and 10%, zowel voor Duitsland gemiddeld als voor bossen. De droge depositie van SOx, NOy, NHx en potentieel zuur was in 1989 hoger dan in 1993: respectievelijk 24%, 16%, 12% and 22%. Het percentage van de totale (nat+droog) potentieel zure depositie dat wordt geneutraliseerd door depositie van zeezout gecorrigeerd Mg2+ plus Ca2+ plus K+ was het grootst (ca. 20-30%) in Noord-Oost en Zuid-Duitsland. De EDACS modelresultaten zijn vergeleken met doorvalfluxen. Gezien de relatief grote onzekerheid in zowel de model- als de doorvalschattingen kwamen beide redelijk overeen. Gemiddeld verschilden de schattingen niet significant.