Nutriënten in het Nederlandse zoete oppervlaktewater: toestand en trends

29-12-2010 | Publicatie

De meeste Nederlandse wateren hebben een onvoldoende waterkwaliteit door hoge gehalten aan de voedingsstoffen stikstof en fosfor. In meren en plassen leidt dit tot hoge gehalten aan algen en een slecht doorzicht dat leidt tot beperkingen voor zwemmen. Vermesting is de belangrijkste oorzaak van een slechte ecologische kwaliteit.

Kwaliteit Nederlands opppervlaktewater nog onvoldoende

In dit rapport is onderscheid gemaakt naar de kwaliteit van sloten, kanalen, beken, meren en grote rivieren. In al deze watertypen voldoet slechts een derde tot de helft van de meetpunten aan de norm. De waterkwaliteit is sinds 1990 wel verbeterd, maar de laatste jaren niet meer. De gehalten aan fosfor, de meest kritische voedingsstof voor eutrofiering van het zoete water, zijn sinds 2000 niet meer verbeterd. Alleen het doorzicht in meren verbetert nog.

De belangrijkste bron voor de hoge nutriëntgehalten is de uit- en afspoeling van landbouwgronden, gevolgd door de lozing van effluent van rioolwaterzuiveringsinstallaties. Andere bronnen zijn de vuile waterbodem door historische verontreiniging en interne eutrofiëring: de inlaat van water met hoge sulfaatgehalten wat de afbraak van organisch materiaal versnelt.