Het huidige milieubeleid schiet tekort om de milieuproblemen van de eenentwintigste eeuw aan te pakken. Het is tijd voor een grondige herijking. Daarbij moeten eco-innovatie en eco-efficiëntie centraal komen te staan. Nederland en Europa kunnen met technologie-ontwikkeling en aanpassingen in productie en consumptie veel bijdragen aan het aanpakken van de grote vraagstukken van de eenentwintigste eeuw.

De voorgestelde nieuwe Omgevingswet levert per saldo meer risico’s dan kansen op voor de milieu- en natuurbescherming. Dit komt door de manier waarop de extra ruimte voor ontwikkelingen in het wetsvoorstel wordt vormgegeven én door de beperkingen aan de procedure voor de milieueffectrapportage.

De Europese Unie streeft naar een 80% vermindering van de uitstoot van broeikasgassen in 2050. Om zo’n drastische vermindering te bereiken, moet de vernieuwing van het energiesysteem voortvarender worden opgepakt. Alleen een emissiereductiedoelstelling voor de komende jaren is niet genoeg. Die zal hand in hand moeten gaan met beleid en doelen voor energie-innovatie en energiebesparing.

Het instellen van een minimumprijs voor emissierechten biedt de beste kansen om het Europese emissiehandelssysteem (ETS) te laten functioneren als een effectief instrument in de strijd tegen CO₂-uitstoot. Een dergelijke ondergrens zorgt voor een robuuste hogere CO₂–prijs. Een blijvend hogere prijs zal bedrijven meer prikkelen om hun uitstoot te beperken en te investeren in duurzame innovaties. 

Tot nu toe wordt er vaak vanuit gegaan dat nog geen 7 procent van de winkels leegstaat. Berekeningen van het PBL (Planbureau voor de Leefomgeving) laten echter zien dat de leegstand inmiddels is opgelopen tot bijna 8 procent: bijna 300.000 vierkante meter winkelvloeroppervlak méér dan werd gedacht. In het kielzog van de kantorenmarkt – de leegstand is daar zelfs bijna 16 procent – nemen dus ook de problemen op de winkelmarkt toe.